Η Κίνα περικυκλώνει αθόρυβα την Ταϊβάν- Θαλάσσιο δίκτυο ισχύος τρομοκρατεί τους Αμερικανούς

Η Κίνα δεν οικοδομεί μια νέα στρατιωτική συμμαχία στην Ασία. Αντίθετα, σύμφωνα με ανάλυση του MD Signal, επιχειρεί κάτι πιο διακριτικό αλλά δυνητικά πιο αποτελεσματικό: να δημιουργήσει την εντύπωση ότι η παρουσία κινεζικών πολεμικών πλοίων σε κάθε ευαίσθητη θαλάσσια ζώνη της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των υδάτων γύρω από την Ταϊβάν, αποτελεί μια απολύτως φυσιολογική κατάσταση.
Μέσω μιας αλυσίδας διμερών ναυτικών ασκήσεων με χώρες όπως η Ρωσία, η Μαλαισία, η Καμπότζη, η Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ και πλέον η Ινδονησία, το Πεκίνο επιχειρεί να εδραιώσει σταδιακά μια νέα πραγματικότητα στα αμφισβητούμενα ύδατα της Ασίας.

Η άσκηση που προκάλεσε συναγερμό στην Ταϊβάν

Στις 29 Ιουλίου, η ινδονησιακή φρεγάτα KRI I Gusti Ngurah Rai ολοκλήρωσε διήμερη ναυτική άσκηση με το ρωσικό ναυτικό στο Βλαδιβοστόκ, στο πλαίσιο της άσκησης Orruda 2026.
Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 12 Αυγούστου, το κινεζικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι το ίδιο πλοίο, επιστρέφοντας στην Ινδονησία, θα πραγματοποιούσε «άσκηση διέλευσης» με την κινεζική φρεγάτα Honghe.
Το αξιοσημείωτο δεν ήταν η ίδια η άσκηση, αλλά η τοποθεσία της. Δεν πραγματοποιήθηκε σε ινδονησιακά ύδατα ούτε στη Νότια Σινική Θάλασσα, αλλά ανατολικά της Ταϊβάν.
Το πολεμικό ναυτικό της Ινδονησίας υποβάθμισε τη σημασία του γεγονότος, κάνοντας λόγο για ασκήσεις επικοινωνιών, ανεφοδιασμού και μια «καθολική ναυτική παράδοση».
Η Ταϊπέι, ωστόσο, αντέδρασε έντονα. Το υπουργείο Εξωτερικών της Ταϊβάν καταδίκασε την κίνηση και κατηγόρησε το Πεκίνο ότι ανακοίνωσε μονομερώς τη συμμετοχή της Ινδονησίας πριν η Τζακάρτα εξηγήσει δημόσια τους λόγους και τον τόπο διεξαγωγής της άσκησης.

Η στρατηγική της «κανονικοποίησης»

Κατά την ανάλυση, το σημαντικότερο στοιχείο δεν είναι η ίδια η άσκηση αλλά η συνολική εικόνα που διαμορφώνεται.
Η διεθνής προσοχή εστιάζει συνήθως στις άμεσες αντιπαραθέσεις της Κίνας με τις Φιλιππίνες, την Ιαπωνία ή την Ταϊβάν. Ωστόσο, πίσω από αυτά τα περιστατικά αναπτύσσεται ένα παράλληλο δίκτυο κοινών ασκήσεων με τρίτες χώρες.
Κάθε μία από αυτές είναι μικρή, περιορισμένης έκτασης και μπορεί εύκολα να παρουσιαστεί ως «ρουτίνα». Όλες μαζί όμως συμβάλλουν στη δημιουργία μιας εικόνας σύμφωνα με την οποία η παρουσία κινεζικών πολεμικών πλοίων κοντά σε αμφισβητούμενες περιοχές θεωρείται φυσιολογική.

Από τη Ρωσία μέχρι το Βιετνάμ

Η Ινδονησία αποτελεί απλώς τον πιο πρόσφατο κρίκο μιας ευρύτερης αλυσίδας συνεργασιών.
Η Ρωσία παραμένει ο βασικός στρατηγικός εταίρος του Πεκίνου, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την άσκηση Joint Sea-2026.
Η Μαλαισία συμμετείχε στην άσκηση Peace and Friendship 2025 στα Στενά της Μαλάκα.
Η Καμπότζη φιλοξένησε την άσκηση Golden Dragon στη νέα ναυτική βάση Ream.
Η Ταϊλάνδη συνεχίζει τις ασκήσεις Blue Strike και Falcon Strike.
Το Βιετνάμ συμμετέχει σε σειρά κοινών περιπολιών στον Κόλπο Beibu, οι οποίες έχουν ξεπεράσει πλέον τις σαράντα επαναλήψεις.
Παράλληλα, η Κίνα συνεχίζει μονομερώς να αναπτύσσει δυνάμεις σε ολόκληρη τη Δυτική Ειρηνική, πραγματοποιώντας μαζικές ναυτικές επιδείξεις ισχύος και τακτικές περιπολίες γύρω από περιοχές όπως το Scarborough Shoal και το Second Thomas Shoal.

Γιατί η Ινδονησία είναι διαφορετική περίπτωση

Η συγκεκριμένη άσκηση θεωρείται ιδιαίτερα αποκαλυπτική, επειδή η επιλογή της τοποθεσίας φαίνεται να προήλθε από το Πεκίνο.
Η Ινδονησία διαθέτει θαλάσσια διαφορά με την Κίνα στην περιοχή των Νήσων Natuna, όπου η κινεζική «γραμμή των εννέα παυλών» επικαλύπτει την ινδονησιακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.
Ωστόσο, η άσκηση δεν πραγματοποιήθηκε κοντά στα Natuna αλλά δίπλα στην Ταϊβάν, μια περιοχή στην οποία η Ινδονησία δεν έχει καμία εδαφική ή θαλάσσια διεκδίκηση.
Σύμφωνα με την ανάλυση, το Πεκίνο αξιοποίησε απλώς το γεγονός ότι η ινδονησιακή φρεγάτα βρισκόταν ήδη εν πλω μετά την άσκηση με τη Ρωσία και πρόσθεσε στο τέλος της διαδρομής μια κοινή δραστηριότητα με το κινεζικό ναυτικό.

Όχι συμμαχία τύπου ΝΑΤΟ

Οι συντάκτες τονίζουν ότι η Κίνα δεν δημιουργεί μια στρατιωτική συμμαχία ανάλογη του ΝΑΤΟ.
Δεν υπάρχει κοινή διοίκηση, διαλειτουργικότητα ή αμοιβαία αμυντική υποχρέωση.
Αντίθετα, το Πεκίνο χτίζει ένα δίκτυο επαναλαμβανόμενων συνεργασιών που σταδιακά νομιμοποιούν τη συνεχή παρουσία κινεζικών πολεμικών πλοίων σε περιοχές που αποτελούν αντικείμενο αντιπαράθεσης.
Κάθε νέα άσκηση προσθέτει ένα ακόμη προηγούμενο και μειώνει το διπλωματικό κόστος για τις επόμενες.

Οι Φιλιππίνες, ο μεγάλος απών

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η λίστα των χωρών που συμμετέχουν σε αυτές τις δραστηριότητες.
Ο πιο ηχηρός αντίπαλος της Κίνας στη Νότια Σινική Θάλασσα, οι Φιλιππίνες, απουσιάζει πλήρως.
Σύμφωνα με το άρθρο, αυτό δεν είναι τυχαίο. Οι Φιλιππίνες αποτελούν σύμμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών και διατηρούν ενεργές εδαφικές αντιπαραθέσεις με το Πεκίνο.
Αντί για προσκλήσεις σε κοινές ασκήσεις, η Μανίλα αντιμετωπίζει πιέσεις μέσω περιπολιών της κινεζικής ακτοφυλακής, επεισοδίων με υδροβόλα και παρεμβολών.

Τι αναμένεται στη συνέχεια

Το βασικό σενάριο της ανάλυσης προβλέπει ότι η Ινδονησία θα συνεχίσει τη ναυτική συνεργασία με την Κίνα, αλλά κυρίως σε περιοχές κοντά στα Natuna ή στη Νότια Σινική Θάλασσα και όχι ξανά γύρω από την Ταϊβάν.
Το αρνητικό σενάριο προβλέπει ότι το Πεκίνο θα επαναλάβει την ίδια τακτική με άλλη χώρα, πιθανότερα το Μπρουνέι, μετατρέποντας την περίπτωση της Ινδονησίας σε επαναλαμβανόμενο μοντέλο.
Το θετικό σενάριο για την Ταϊβάν και τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι να δημιουργηθεί μια περιφερειακή αντίδραση που θα καταστήσει πολιτικά πιο δαπανηρή για τις χώρες της περιοχής τη συμμετοχή σε τέτοιες «αλυσιδωτές» ασκήσεις.

www.bankingnews.gr